Σεπτέμβριος

Καθρέφτης ο Σεπτέμβρης, των απαιτήσεων των καιρών στα δόντια των οποίων, έγνοια μας γίνεται, με το στανιό, να αποδείξουμε στους άλλους πράγματα. Κι η αγωνία της απόδειξης – η μεγαλύτερη αρρώστια μας – μας ροκανίζει χρόνια τώρα. Μας κτυπάει ελαφρά στην πλάτη ο Σεπτέμβριος για να μας προτρέψει να δούμε μακριά, πιο μακριά απ’ το μακροπρόθεσμα και την κοντή μας μύτη.

Είναι όμως και καθρέφτης μίας ευεργετικής πραγματικότητας. Συγκεντρώνει ήχους κι απόηχους ενός καλοκαιριού, του οποίου ένα απρόσμενα ευλογημένο τέλος σημαίνει τη βύθιση σε μια στοχαστική, ανατρεπτική χαρά. Ο Λόγος, η Μουσική. Η αιτία, το κάλεσμα. Η αρχή λοιπόν του μήνα είναι η εισπνοή που έχουμε ανάγκη, ο καθαρός αέρας που μας λείπει κι ας σκάει ακόμα ο τζίτζικας, το πρωτοβρόχι ή πρωτοδάκρυ στη μέση της νύχτας που μυρίζει χώμα και αλήθεια, η σύνεση που μετουσιώνεται σε προσμονή για το όνειρο που δικαιούμαστε ακόμα να αναπνέουμε και να ξεφυλλίζουμε, η υπακοή στο αγνό αίσθημα της Ευγνωμοσύνης.

9/9/2014 Πάφος