Προστακτικές

Μαύρη παλάμη
άχνιζε
ανήλεο φιλί.
Μέριαζε
τη σίγουρη περπατησιά με το όχι μου
χάρτινο βήμα.

Μια στο στήθος μου.
Μάταιο
Κρίμα
μάτια μου
τίναζε τα πώς.

Κιτρινωπή κηλίδα
γέμιζε
με προορισμούς πιο γήινους τα απανωτά μου δάκρυα.
Μια στο στήθος μου
και βαραίνουν τα καρφιά
δυο στην πλάτη μου κι αστράφτει το μαχαίρι.

Μάταιο Κρίμα – βρίσκω
το κλειδί σου
Άστραφτε 
Άστραφτε μάταιο κρίμα
κόχλαζε
τον Έρωτα που του τελειώνει το πράσινο φως.

Μια στο στόμα μου και τινάζονται τα πώς
μια στα μάτια μου και βρίσκω το κλειδί σου.

© X.A. Φεβρουάριος 2004

________________________

25η

Να τρέχω στη θάλασσα
σαν ερωτευμένος τουρίστας
σα μαθητούδι με τη στολή μου μετά την παρέλαση
να ενδίδω τελικά
να βγάζω κι εγώ τα παπούτσια μου
και ν΄αγνοώ τους αργοκίνητους καρκίνους
που πηγαίνουνε τ’αλάτι βαθύτερα
στο πριν,
στο τώρα
και στο επόμενο ολόισιο κύμα
άλλης μίας Γιορτινής Υπομονής.

© X.A. 25/3/2012

________________________

Οκτάβες

Άγουρες λαχτάρες
δάκτυλα μικροσκοπικά
νωρίς για τα φορτίσσιμο και τις οκτάβες.


Σ’ εκλιπαρώ ζωή
δείξε τα δόντια σου
γιατί μπαίνει χειμώνας
-δεν μπορεί να περιμένει άλλη αντήχηση η ήβη σου.

Άδηλες δυνάμεις
δάκτυλα μικροσκοπικά
το βήμα σου το κρίσιμο αργά που κάνεις.

Σε αγαπώ Zωή.
Δείξε τα χέρια σου
γιατί μπαίνει χειμώνας
-να μπορεί να μαστορεύει νέες λύπες το μολύβι σου.

© X.A. 4/11/2011
________________________